آيا استفاده از روروك براي كودكان ضرر دارد؟

استفاده از روروك براي كودك همواره مورد اختلاف نظر صاحب‌نظران و سوال بسياري از والدين است. آيا استفاده از روروك به كودك آسيب مي‌رساند؟ اگر نگهداري از كودك در منزل بر عهده شماست و كودكتان به سني رسيده كه مي‌تواند از روروك استفاده كند در اين مقاله با ما همراه باشيد تا اطلاعات بيشتري در اين باره در اختيارتان قرار دهيم.
كودكان به طور معمول در سن يازده تا سيزده ماهگي به راه مي‌افتند. اگر كودك در زماني زودتر از زمان گفته شده راه برود در سن نوجواني و جواني دچار زانودرد و كمردرد خواهد شد.

 استفاده از روروك براي كودكان


كارشناسان به چند دليل با راه رفتن كودك با روروك مخالفت مي‌كنند. آنها معتقدند كودك بايد روال فيزيولوژيك خود را سپري كند و سپس در زمان مناسب راه بيفتد. پدر و مادر نبايد كودك را زودتر از موعد به راه رفتن تشويق كنند يا با استفاده از روروك زمينه راه افتادن كودك را فراهم كنند. راه رفتن نادرست با روروك تاثيرات بسيار بدي بر استخوان‌هاي ران و ساق پاي كودك خواهد گذاشت.
روروك راستايي در مفاصل كودك را تحت تاثير قرار مي‌دهد. زماني كه كودك در روروك است تنها از طريق پنجه پا با سطح زمين در تماس است و اين كار حس خوبي در كودك ايجاد نمي‌كند. اگر ارتفاع روروك به درستي تنظيم نشود كودك عادت مي‌كند روي پنجه راه برود و اين به مرور زمان روي حالت كودك تاثير مي‌گذارد.
زماني كه كودك در روروك قرار دارد نمي‌تواند پاهايش را ببيند و روند تكامل حركتي كودك به تاخير مي‌افتد. به اين نكته توجه كنيد كه زماني كه ستون مهره‌هاي كودك تكامل لازم را پيدا كند كودك سعي مي‌كند بايستد. اگر زودتر از اين زمان كودك از روروك استفاده كند قطعا در آينده دچار كمردردهاي مزمن خواهد شد. اين موضوع درباره زودتر از موعد نشاندن كودك نيز صدق مي‌كند.
تحقيقي در آمريكا نشان داده است كودكاني كه از روروك استفاده مي‌كنند كمتر از ديگر كودكان روي زمين به دنبال چيزي مي‌گردند و قوه بينايي و ميدان ديدشان محدوديت پيدا مي‌كند. از طرف ديگر رشد هوشي كودكاني كه روي روروك مي‌نشينند نسبت به هم‌سالانشان كندتر است و مدت زمان بيشتري طول مي‌كشد براي اينكه بتوانند روي زمين بخزند، بشينند و راه بروند.
استفاده از روروك بيشترين تاثير را روي افزايش قدرت ساق پاهاي كودك دارد ولي بر توان حركتي لگن و ران‌ها بي‌تاثير است. روروك باعث مي‌شود كودك به تنهايي براي ايستادن تلاش نكند.

 

خطرهاي احتمالي روروك براي كودكان

يكي از مضرات روروك امكان دسترسي كودكان به نقاط خطرناك مانند اتاق‌هاي ديگر، پريز برق، شومينه، بخاري، آشپزخانه و يا محوطه باز منزل مانند حياط و استخر است. همچنين ممكن است كودك در اثر سرعت روروك با جايي برخورد كند يا از پله‌ها سقوط كند. افتادن يكي از علت‌هاي اصلي صدمه كودكاني است كه از روروك استفاده مي‌كنند. در اين صورت آسيب‌ديدگي كودك و شكستگي در سر، دست و پا را نيز در پي خواهد داشت.
گزارش‌هايي نيز از مسموميت كودكاني كه به علت استفاده از روروك به مواد خطرناك مانند شوينده‌ها يا سموم گياهي و حشر‌كش‌ها دسترسي پيدا كرده‌اند ارائه شده است.
در آمريكا و كانادا با تلاش پزشكان كودك، فروش روروك ممنوع اعلام شده است و حتي جريمه‌هايي براي فروشندگان آن در نظر گرفته شده است.

راهكارهايي براي راه افتادن كودكان

براي راه افتادن كودك والدين بايد براي او ايجاد انگيزه كنند. يكي از راه‌هاي ايجاد انگيزه قرار دادن اسباب‌بازي در فاصله‌اي دور از دسترس كودك است تا او را تشويق كند براي برداشتن آن خود را به اسباب‌بازي برساند.
راه ديگر اين است كه پدر يا مادر كمي دورتر روي پا به صورت نيم‌خيز بايستد و آغوشش را براي بغل كردن كودك باز كند تا كودك خودش را به آنها برساند. پدر و مادر بايد حوصله به خرج دهند تا زمان مناسب راه رفتن كودك فرا برسد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۱۶ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۲:۱۳:۱۵ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

تزريق واكسن آنفولانزا براي سالمندان

آنفولانزا يكي از بيماري‌هايي است كه با فرا رسيدن فصل پاييز و زمستان سلامت سالمندان را به دليل ضعف سيستم ايمني تهديد مي‌كند. اين بيماري با علائمي همچون تب شديد، سرفه، گرفتگي و آب‌ريزش بيني همراه است. براي پيشگيري از اين بيماري پزشكان تزريق واكسن آنفولانزا براي سالمندان را توصيه مي‌كنند.
با سرد شدن هوا در فصل پاييز بروز عفونت‌هاي ويروسي دستگاه تنفسي شيوع پيدا مي‌كند. به همين دليل پزشكان توصيه مي‌كنند كودكان زير شش سال، سالمندان، خانم‌هاي باردار، بيماران قلبي، كليوي، ديابتي، مبتلايان به سرطان و افرادي كه نقص سيستم ايمني دارند براي پيشگيري از ابتلا به آنفولانزا واكسن آن را تزريق كنند.
پرستار سالمند يا افرادي كه وظيفه نگهداري از سالمندان را بر عهده دارند بايد در نظر داشته باشند كه بيماري آنفولانزا شباهت‌هاي زيادي به سرماخوردگي دارد ولي عوارض آن بسيار حادتر از سرماخوردگي است. بروز تب ناگهاني با درجه بالا به همراه درد بدن، گلودرد، سرفه و گاهي عطسه از عوارض آنفولانزاست كه در بيمار بروز مي‌كند. اين بيماري در افراد سالمند بالاي پنجاه سال و افرادي كه بيماري‌هاي مزمن قلبي، ريوي و كليوي دارند عوارض خطرناكي همچون سينه پهلو يا حمله‌هاي قلبي را به همراه خواهد داشت كه حتي ممكن است منجر به فوت بيمار شود.

تزريق واكسن آنفولانزا براي سالمندان


سالمندان بالاي 65 سال بايد واكسن آنفولانزا را تزريق كنند. پزشكان معتقدند واكسن آنفولانزا مرگ و مير ناشي از سكته‌هاي قلبي را كاهش مي‌دهد و حتي ميزان فوت بيماران مبتلا به عارضه‌هاي قلبي را در فصل زمستان كم مي‌كند.
پس از تزريق واكسن عوارض جزئي مانند تب خفيف، درد عضلات و مفاصل، سردرد و تورم و سرخي در محل تزريق رخ مي‌دهد. معمولا اين عوارض يك تا دو روز پس از تزريق برطرف مي‌شوند.
سالمندان بايد براي پيشگيري از ابتلا به آنفولانزا در كنار تزريق واكسن آنفولانزا بهداشت فردي و اجتماعي را رعايت كنند. آنها بايد از دست دادن و روبوسي با افراد بيمار بپرهيزند و دست‌ها را به طور مرتب و مكرر با صابون بشويند.
تزريق واكسن آنفولانزا در سالمنداني كه مبتلا به تب يا عفونت حاد هستند بايد به زمان ديگري موكول شود. پيش از تزريق حتما با پزشك مشورت كنيد و در صورت وجود حساسيت سالمند به تركيبات تخم مرغ، پروتئين مرغي، فرمالدئيد، ستيل تري متيل آمونيوم برومايد، پلي سوربات 80 و جنتامايسين از تزريق واكسن آنفولانزا پرهيز كنيد.
واكسن آنفولانزا تحت هيچ شرايطي نبايد داخل عروق تزريق شود. همچنين بهتر است امكانات درماني و نظارت‌هاي لازم پس از تزريق در دسترس باشد تا از بروز خطرات احتمالي جلوگيري شود.
منع از تزريق واكسن آنفولانزا در افرادي كه به تخم مرغ حساسيت دارند به اين دليل است كه واكسن آنفولانزا در جنين تخم مرغ تكثير داده مي‌شود. اين واكسن به صورت سوسپانسيون در سرنگ‌هاي تك‌دوز آماده تزريق و به شكل مايع بي‌رنگ و شفاف در داروخانه‌ها عرضه مي‌شود.
ميزان تاثيرگذاري واكسن آنفولانزا حدود هشتاد درصد تخمين زده شده است يعني ممكن است افراد حتي با وجود تزريق واكسن باز هم به آنفولانزا دچار شوند. نكته ديگري كه بايد مد نظر داشته باشيد اين است كه واكسن آنفولانزا در برابر سرماخوردگي ايمني ايجاد نمي‌كند.

زمان تزريق واكسن آنفولانزا

تزريق واكسن آنفولانزا براي سالمندان بايد در اواسط شهريور ماه تا اواخر اين ماه و اوايل مهر ماه انجام شود. دو هفته پس از تزريق واكسن، بدن فرد پادتن‌هايي توليد مي‌كند تا از بدن در برابر آنفولانزا محافظت كند اما در كل چهار هفته زمان نياز است تا سطح ايمني بدن افراد افزايش پيدا كند.
به اين نكته توجه كنيد كه تاريخ واكسن حتما مربوط به سال جاري باشد زيرا واكسن آنفولانزا هر سال با استفاده از ويروس‌هاي شايعي كه در سال گذشته به شيوع بيماري آنفولانزا منجر شده‌اند توليد مي‌شوند. اين واكسن را بايد در دماي بين 2 تا 8 درجه سانتي‌گراد در يخچال و به دور از نور و انجماد نگهداري كنيد. تزريق واكسن آنفولانزا از اين بيماري فقط براي يك سال پيشگيري مي‌كند و سال‌هاي بعد مجددا بايد تزريق شود.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۴ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۰۰:۴۷ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

خواندن كتاب براي كودكان نوپا

خواندن كتاب براي كودكان نوپا يكي از مهم‌ترين كارهايي است كه والدين بايد در برنامه روزانه خود بگنجانند. كتاب‌خواني براي نوزادان علاوه بر مهارت زباني، به رشد احساسي و پرورش اجتماعي آنها كمك مي‌كند.
نگهداري كودك در منزل كار دلچسبي است اگر با كمي تامل و برنامه‌ريزي انجام شود. يكي از راه‌هاي سرگرم كردن كودك كتابخواني است. علاوه بر سرگرمي، مهارت زباني كودك ضمن شنيدن كتاب با تقليد صداها، تشخيص تصاوير كتاب و يادگيري كلمات افزايش پيدا مي‌كند.
خواندن كتاب با صداي بلند براي نوزاد باعث مي‌شود كلمات بهتر و بيشتر در ذهن آنها بنشيند و بهتر و راحت‌تر بتوانند صحبت كنند. به طور معمول نوزاداني كه تا قبل از دو سالگي والدين بيشتر با آنها صحبت كرده‌اند و برايشان كتاب خوانده‌اند بيشتر با كلمات آشنايي دارند.

خواندن كتاب براي كودكان نوپا


نوزاد در ماه‌هاي اول زندگي متوجه تصاوير كتاب نمي‌شود و فقط به رنگ‌هاي روشن توجه مي‌كند. خواندن آواز و لالايي توسط مادر باعث به آرامش رسيدن نوزاد مي‌شود. نوزاد تقريبا در چهار تا شش ماهگي علاقه به كتاب نشان مي‌دهد. كتاب‌هايي را براي كودك انتخاب كنيد كه مانند شعر ريتم تكراري داشته باشد و تصاوير آن داراي رنگ‌هاي روشن باشد.
مي‌توانيد كتاب‌هاي پارچه‌اي مخصوص كودك تهيه كنيد كه هم آسيبي به كودك نمي‌رساند و هم مي‌توان داخل حمام نيز از آن استفاده كرد. نوزاد در اين سن مي‌خواهد كتاب را لمس كند. جنس نرم كتاب‌هاي پارچه‌اي و چاپ ضد حساسيت آنها براي استفاده كودك مطلوب است و لمس اين كتاب‌ها به تقويت قدرت حركت انگشتان و دست او كمك مي‌كند.
كودك شش‌ماهه تا يك‌ساله با چنگ انداختن به كتاب و توليد صداهايي با دهانش به مادرش كه در حال خواندن كتاب است پاسخ مي‌دهد. كودك در يك سالگي مي‌تواند به كمك والدين كتاب را ورق بزند و به اشكالي كه در كتاب مي‌بيند اشاره كند و صداي والدين را تكرار كند.

 

چگونه براي كودك كتاب بخوانيم؟

1. كتاب را با صداي بلند و به صورت شمرده براي كودك بخوانيد: هنگام خواندن كتاب براي كودكان كلمات را با سرعت مناسب و به درستي تلفظ كنيد تا توجه كودك را جلب كنيد. از لحظاتي كه كنار كودكتان مي‌گذرانيد لذت ببريد.
2. داستان كتاب را به زبان خودتان براي كودك نقل كنيد: زمان خواندن كتاب مهم منتقل كردن ايده داستان به كودك است. خواندن تك به تك واژه‌هاي كتاب جذابيت داستان را براي كودك كم مي‌كند. بهتر است كتاب را با زبان خودتان براي كودك بخوانيد و جمله‌هاي سخت آن را تغيير دهيد تا براي كودك قابل فهم باشد.
3. كتاب را با حركات دست و آواهاي مختلف براي كودك بخوانيد: وقتي براي كودك كتاب مي‌خوانيد لحن خود را تغيير دهيد، صدا را زير و بم كنيد و از حركت دست‌هاي خود استفاده كنيد تا به داستان عينيت ببخشيد. اين كار هيجان بيشتري در كودك ايجاد مي‌كند و او را مشتاق به كتاب‌خواني خواهد كرد.
4. اجازه دهيد كودك كتاب را لمس كند و آن را ورق بزند: كودكان دوست دارند كتاب را لمس كنند و آن را ورق بزنند. از پاره شدن ورقه‌هاي كتاب نترسيد. براي كودكان كوچك‌تر كتاب‌هاي پارچه‎‌اي و پلاستيكي انتخاب كنيد كه هيچ خطري براي كودك ندارند. تصاوير كتاب را با دست به كودك نشان دهيد و اجازه دهيد كودكتان آن تصاوير را لمس كند. حتي مي‌توانيد كتاب‌هايي با طرح برجسته تهيه كنيد تا از اين طريق احساس كودك تقويت شود.
وقتي به تصويري اشاره مي‌كنيد و درباره آن حرف مي‌زنيد كودك هم به حرف زدن تشويق مي‌شود بنابراين دايره واژگان او شكل مي‌گيرد و رفته رفته بزرگ‌تر مي‌شود.
5. به صورت روزانه براي كودك كتاب بخوانيد: خواندن كتاب براي كودكان را در برنامه روزانه حتي به مدت اندك قرار دهيد. حتي لازم نيست يك كتاب را به صورت كامل براي كودك بخوانيد هر چند كتاب كودك حجم بسيار كمي دارد. بهتر است روزي پانزده تا سي دقيقه براي كودك كتاب بخوانيد اما اگر فرصت نداريد حداقل پنج دقيقه زمان را به اين كار اختصاص دهيد.
6. از كودك سوال بپرسيد: وقتي براي كودك كتاب مي‌خوانيد مكث كنيد و درباره آنچه در داستان مي‌گذرد از او سوال بپرسيد. اين كار باعث تعامل بيشتر شما با كودكتان مي‌شود و در نتيجه علاقه او به كتابخواني بيشتر خواهد شد.
زماني را براي خواندن كتاب انتخاب كنيد كه كودك آرام و سرحال باشد. وقتي كودك شما هوشيار باشد مهارت‌هاي يادگيري در او تقويت خواهد شد. در نهايت مهم اين است كتابخواني رابطه شما را با فرزندتان تقويت كند.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۳۰ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۴:۴۰:۳۰ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

ميزان خواب كودك از بدو تولد تا يك ‌سالگي

به طور كلي نوزادان با هم متفاوت هستند و مراقبت و نگهداري از آنها نيز بايد با توجه به ويژگي‌هاي خاص نوزاد انجام شود. خواب كودك يكي از دغدغه‌هاي مهم والدين به ويژه آنهايي است كه تازگي پدر و مادر شده‌اند. ميزان خواب و كيفيت آن در نوزادان بر زندگي تمام افراد خانواده تاثيرگذار است البته ميزان خواب كودك با توجه به عوامل مختلف از جمله سن كودك تغيير مي‌كند.
سوالاتي نظير نوزاد به چه مقدار خواب نياز دارد و كدام روش خواب براي نوزادان مناسب است، سوالات رايج هر پدر و مادري است كه تازه صاحب فرزند شده‌اند. به عنوان والديني كه وظيفه نگهداري از كودك در منزل را بر عهده داريد بايد اطلاعات خود را درباره خواب نوزاد افزايش دهيد و به اهميت خواب منظم براي كودك پي ببريد.
هر كودكي الگوي خواب مختص خود را دارد و ميزان خواب مورد نياز او در هر سني متفاوت است. در ادامه مقاله خواب كودك را در چهار بازه زماني بدو تولد، يك تا سه ماهگي، چهار تا هفت ماهگي و هشت تا دوازده ماهگي بررسي مي‌كنيم.

ميزان خواب كودك

 

نوزاد در بدو تولد

نوزاد تازه متولدشده به دليل حجم كوچك معده و ضعف دستگاه گوارش مرتب براي خوردن شير مادر يا شير خشك بيدار مي‌شود. نوزاد در اين سن تفاوت روز و شب را متوجه نمي‌شود و تمايل دارد در كل ساعات شبانه‌روز بخوابد.
به طور معمول نوزاد در بدو تولد بايد در شبانه‌روز 14 تا 17 ساعت خواب باشد. ممكن است بعضي نوزادان حتي 18 تا 19 ساعت در روز بخوابند. معمولا نوزادان هر دو ساعت يك بار براي خوردن شير بيدار مي‌شوند.
اگر نوزادي عادت به خواب طولاني دارد والدين بايد بعد از سه تا چهار ساعت او را براي شير خوردن بيدار كنند تا وزن كودك كاهش پيدا نكند.
معمولا ماه اول تولد نوزاد براي والدين دوران سختي است زيرا مرتب بايد براي تعويض پوشك و تغذيه كودك بيدار شوند و گاهي ممكن است اصلا نتوانند در طول شب بخوابند. بسياري از نوزادان تازه متولدشده به دليل نفخ بي‌قراري مي‌كنند. بهتر است والدين صبور باشند و براي آرام كردن نوزاد خود، آن را در آغوش بگيرند و لالايي برايش بخوانند.

نوزاد يك تا سه ماهه

كم كم ميزان خواب نوزاد در طول شب افزايش پيدا مي‌كند و دفعات كمتري براي خوردن شير بيدار مي‌شود. در بازه زماني يك تا سه ماهگي به طور متوسط 5 تا 6 ساعت ميزان خواب شبانه كودك در نظر گرفته مي‌شود. معمولا در اين سن نوزادان در روز بيشتر بيدار هستند و به محيط اطرافشان توجه مي‌كنند در نتيجه در طول روز خسته شده و شب بهتر مي‌خوابند.
نوزادان تا سه ماهگي بايد حدود 14 تا 17 ساعت در طول شبانه‌روز بخوابند.
اگر كودك خود را به تكان دادن براي خوابيدن عادت داده باشيد ممكن است هر بار كه در طول شب بيدار شود نياز به تكان دادن داشته باشد تا مجددا بخوابد. سعي كنيد فضاي اتاقي را كه كودك در آن مي‌خوابد آرام و كم‌نور كنيد تا او بتواند به راحتي و با آرامش بخوابد.

نوزاد چهار تا هفت ماهه

خواب نوزاد در اين سن به طور نسبي نظم مي‌گيرد. اكثر نوزادان در اين بازه زماني 12 تا 15 ساعت در طول شبانه‌روز مي‌خوابند. اين ميزان ساعت خواب شامل خواب طولاني شبانه و حداقل دو چرت روزانه است. در طول شش ماهه اول زندگي نوزادان 9 ساعت خواب شبانه يا بيشتر كفايت مي‌كند. معمولا كودك در وقفه‌هاي كوتاهي به دليل بي‌قراري يا براي خوردن شير بيدار مي‌شود.
براي بهتر خوابيدن كودك مي‌توان آن را حمام كرد و پس از آن با لالايي و خواندن كتاب او را خواباند. يكي از مشكلات نوزادان شش ماهه تا يك ساله اضطراب جدايي است كه باعث مي‌شود كودك در اواسط شب با گريه بيدار شود. بايد كودك را در آغوش گرفت و به او زمان داد تا آرام شود.

نوزاد هشت ماهه تا يك ساله

اختلال خواب نوزاد در اين دوره نيز به دليل اضطراب جدايي همچنان وجود دارد. اكثر نوزادان در اين سن 9 تا 12 ساعت خواب شبانه دارند و در كل بايد 12 تا 15 ساعت در طول شبانه‌روز بخوابند. معمولا نوزادان اين گروه دو بار در روز چرت كوتاه مي‌زنند. البته همانطور كه قبلا اشاره شد ميزان خواب كودكان با يكديگر متفاوت است و ممكن است دو نوزاد هم‌سن ساعات خواب بسيار مختلفي داشته باشند.
بهتر است كودك تا يك سالگي و يا حداقل تا شش ماهگي در اتاق والدين ولي در بستري جدا بخوابد تا دوره ابتلا به سندرم مرگ ناگهاني نوزاد بگذرد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۱۴ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۳:۰۷:۴۹ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

از نيازهاي عاطفي سالمندان غافل نشويم

وقتي صحبت از سالمندي به ميان مي‌آيد بيشترين توجه ما به وضعيت سلامت جسماني سالمندان معطوف مي‌شود و از نيازهاي عاطفي آنها غافل مي‌مانيم. در صورتي كه اگر نيازهاي عاطفي سالمندان به درستي تامين شود و از نظر روحي در وضعيت مطلوبي قرار داشته باشند بيماري‌ها و مشكلات جسمي نيز كمتر آنها را آزار مي‌دهد.
با افزايش سن و پير شدن سلول‌هاي بدن انواع بيماري‌ها بروز مي‌كند. ناتواني ذهني در به خاطر سپردن موضوعات و ناتواني جسمي براي انجام دادن كارهاي شخصي و روزمره هر سالمندي را دچار مشكلات خاصي مي‌كند. در كنار اين مشكلات روحيه آنها حساس‌تر شده و نياز به توجه بيشتري دارند. اگر با سالمندان سروكار داريد و يا پرستار سالمند هستيد توجه به نيازهاي عاطفي سالمندان را در اولويت قرار دهيد.
تا همين چند دهه پيش سالمندان از احترام بسيار زيادي در نزد فرزندان و جوان‌ترها برخوردار بودند. توجه فرزندان به پدر و مادر و خدمت به آنها وظيفه مقدسي محسوب مي‌شد و همه اين وظيفه را با رضايت خاطر انجام مي‌دادند. اما در سال‌هاي اخير و با مدرن شدن زندگي و بيشتر شدن مشغله فرزندان اغلب پدر و مادرها تنها در منزل خود به سر مي‌برند و نيازهاي عاطفي آنها كمتر مورد توجه قرار مي‌گيرد.
درست است كه توان جسمي افراد سالمند كمتر شده اما به لحاظ خردمندي و تجربه منبعي بسيار ارزشمند براي جوان‌ها به شمار مي‌آيند و نبايد فرصت گفت‌وگو با آنها را از دست داد. سالمندان مي‌توانند تجربيات ارزشمند خود را به نسل‌هاي آينده منتقل كنند. آنها دوست دارند در جريان اتفاقات زندگي فرزندانشان باشند و در مواقع نياز با آنها مشورت بشود. حالا كه ارتباطات اجتماعي آنها كم شده انتظار دارند در ميان افراد خانواده خود تاثيرگذار باشند و مورد تاييد قرار بگيرند.
بي‌توجهي فرزندان به پدر و مادر سالخورده حس ناراحتي و غم را در آنها ايجاد مي‌كند. استرس، اضطراب، حس ياس و نااميدي در سالمندان به دليل طرد شدن از سوي فرزندان افزايش پيدا مي‌كند در نتيجه گوشه‌گيري و انزوا را انتخاب مي‌كنند و به مشكلات روحي و افسردگي دچار مي‌شوند.

نيازهاي عاطفي سالمندان

 

راهكارهايي براي تامين نيازهاي عاطفي سالمندان

وقتي را براي گفت‌وگو و شنيدن خاطرات افراد سالمند اختصاص دهيد. به صحبت‌هاي آنها توجه كنيد و از آنها سوال بپرسيد تا هم به تقويت حافظه و عملكرد مغزشان كمك شود و هم توجه خود را به آنها نشان دهيد. تعامل با جوانان روحيه سالمندان را تقويت مي‌كند.
سالمندان را به بيرون رفتن تشويق كنيد. پياده‌روي، قدم زدن در پارك، خريد مختصر براي منزل و ملاقات با دوستان و آشنايان باعث مي‌شود سالمندان تعامل بيشتري با ديگران داشته باشند و شرايط روحي آنها بهتر شود.
اگر از نظر جسمي كم‌توان هستند و به تنهايي نمي‌توانند بيرون بروند شما آنها را همراهي كنيد يا دوستان و كساني را كه مايل به ديدارشان هستند به منزل دعوت كنيد تا ديدارها تازه شود و با هم صحبت كنند. تاثير اين كار را در روحيه آنها خواهيد ديد.
ياد گرفتن موضوعات تازه براي سالمندان احساس جواني و مفيد بودن را در آنها تقويت مي‌كند. آنها را تشويق كنيد يك فعاليت جديد ياد بگيرند يا كتاب‌هاي جديد مطالعه و درباره آن با شما گفت‌وگو كنند.
ورزش تاثير بسزايي در روحيه افراد سالمند دارد. آنها را به ورزش‌هاي مناسب دوران سالمندي تشويق كنيد. البته در ورزش كردن احتياط را فراموش نكنند. لازم است سالمندان پيش از ورزش حدود پنج دقيقه بدن خود را با راه رفتن آهسته و نرمش‌هاي سبك گرم كنند. آنها بايد حركات ورزشي را به آرامي انجام دهند تا مشكلي پيش نيايد. اما حواستان باشد در صورت بروز علائمي نظير درد قفسه سينه، احساس تنگي نفس، سرگيجه، تاري ديد، به‌هم‌خوردن تعادل بدني، تهوع و استفراغ فورا به پزشك مراجعه كنيد.
از همه مهم‌تر اين است كه براي مراقبت از والدين سالخورده كه مستقل زندگي مي كنند ، سالمند بايد با افراد خانواده و فرزندان در ارتباط باشد. سالمنداني كه با فرزندان و نوه‌هاي خود ارتباط خوبي دارند از روحيه بهتري برخوردارند. مهماني‌هاي كوچك ترتيب بدهيد و با آنها معاشرت كنيد. اگر قرار است براي زندگي خود تصميمي بگيريد يا وسيله‌اي خريداري كنيد پدر و مادر سالمند خود را در جريان قرار دهيد تا بدانند نظرشان برايتان مهم است.
به خواسته‌ها و نيازهاي عاطفي افراد سالمند رسيدگي كنيد تا احساسات منفي از آنها دور شده و حس و حال بهتري جايگزين آن شود.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۱۰ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰۱:۴۲:۲۴ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

مسموميت دارويي در سالمندان را جدي بگيريم

اكثر سالمندان به دليل كهولت سن و يا بيماري‌هاي خاصي نظير سرطان، بيماري‌هاي قلبي و فشار خون به طور روزانه احتياج به مصرف دارو دارند. مصرف هم‌زمان داروها اگر با آگاهي نباشد باعث ايجاد تداخل داروها و در نتيجه بروز مسموميت دارويي مي‌شود. تداخل دارويي در سالمندان مشكلات عديده‌اي به وجود مي‌آورد و حتي ممكن است منجر به مرگ شود. سالمندان بيشتر از ساير گروه‌هاي سني دارو مصرف مي‌كنند. در آمريكا بيش از 25 درصد از كل داروي مصرفي كشور را سالمندان استفاده مي‌كنند. بنابراين سالمندان بيشتر در معرض مسموميت قرار دارند و ميزان مرگ و مير در آنها به دليل ضعف بدني بيشتر از ساير افراد است.
مصرف هم‌زمان داروهاي مختلف در سالمندان آنها را در معرض خطرات ناشي از عوارض داروها و تداخلات دارويي قرار مي‌دهد و عارضه‌هاي جانبي برايشان ايجاد مي‌كند. اگر به نگهداري از سالمند در منزل مي‌پردازيد به مصرف داروهايش دقت كنيد.
شايد اين سوال برايتان به وجود آمده كه تداخل دارويي و مسموميت بر اثر آن در سالمندان چگونه پيش مي‌آيد؟ معمولا مصرف دوز تكراري به دليل اختلال حواس و فراموشي، مصرف داروي اشتباه به خاطر ضعف بينايي، مصرف اشتباه داروهاي ديگر اعضاي خانواده و يا خوردن داروهاي غيرخوراكي باعث بروز مسموميت دارويي مي‌شود. از طرف ديگر با افزايش سن در سالمندان بدن آنها دچار تغييرات فيزيولوژي مي‌شود و عملكرد كبد و كليه كاهش پيدا مي‌كند در نتيجه توانايي سالمند در متابوليزه كردن دارو كاهش مي‌يابد. سالمنداني كه به سرطان مبتلا هستند به جز شيمي‌درماني كه بخشي از درمان آنهاست نياز به مصرف داروهاي متعدد براي درمان ديگر بيماري‌هايشان دارند كه احتمال تداخل دارويي و مسموميت را افزايش مي‌دهد. گاهي اوقات داروهاي معمول باعث بروز سرگيجه در سالمندان مي‌شود و همين مي‌تواند مصرف اشتباه داروهاي ديگر را در پي داشته باشد و تداخل دارويي سالمند را دچار مسموميت كند.

مسموميت دارويي در سالمندان

 

علائم مسموميت دارويي در سالمندان

مسموميت با دارو نشانه‌هايي دارد كه با مشاهده آن در فرد سالمند بايد فورا براي انتقال او به مراكز درماني اقدام كرد. كلمه «CLEAR» را به خاطر داشته باشيد هر حرف اين كلمه براي يك نشانه در نظر گرفته شده است.

    • تغييرات ادراكي و شناختي (Cognitive changes)
    • از دست دادن كنترل دفع ادرار و مدفوع (Loss of bladder or bowel control)
    • تغييرات اشتها و خوردن غذا (Eating or appetite changes)
    • تغييرات فعاليت يا انرژي (Activity or energy changes)
    • زمين خوردن مكرر (Recurrent falls)

    پس از تاييد مسموميت دارويي سالمند بايد با توجه به نوع مسموميت احياي قلبي، سميت‌زدايي و درمان شود. رفع سموم از طريق دستگاه گوارش در سالمندان با انجام شست‌وشوي معده و استفاده از زغال فعال انجام مي‌شود.

    چگونه از مسموميت دارويي در سالمندان پيشگيري كنيم؟

    زماني كه نزد پزشك هستيد به تجويز داروها دقت كنيد. مشكلات و بيماري‌هاي ديگر را حتما به اطلاع پزشك برسانيد، داروهايي كه قبلا مصرف مي‌شده را به پزشك نشان دهيد. اگر سالمند از داروهاي گياهي و يا محصولات بدون نسخه استفاده مي‌كند حتما با پزشك در ميان بگذاريد تا داروهاي مناسب را تجويز كند. در اين مواقع بهتر است فردي از بستگان سالمند به همراه او به پزشك مراجعه كند تا اطلاعات كامل‌تري را در اختيار پزشك قرار دهد.
    يكي ديگر از اقداماتي كه احتمال بروز تداخل دارويي و مسموميت بر اثر آن را كاهش مي‌دهد مراجعه به تعداد پزشك محدود براي درمان سالمند است. وقتي تعداد افرادي كه به دارودرماني سالمندان مي‌پردازند كمتر باشند احتمال بروز مسموميت كاهش مي‌يابد. بسياري از سالمندان به پزشك خانوادگي خود مراجعه مي‌كنند تا با توجه به دانستن سابقه بيماري و رژيم غذايي مراقبت‌هاي لازم را از سالمند به عمل آورد.
    پس از تهيه داروها مشخصات آنها را بخوانيد و از عوارض احتمالي آن آگاه شويد. براي مثال بعضي داروها حتما بايد به صورت ناشتا خورده شوند. گروهي از داروها را مي‌توان با آب‌ميوه يا شير مصرف كرد در حالي كه بعضي داروها فقط بايد با آب خورده شوند.
    استفاده از جعبه‌هاي دارويي براي سالمنداني كه خودشان داروها را مصرف مي‌كنند بسيار كمك‌كننده است. اين جعبه‌ها بر اساس روزهاي هفته تقسيم شده است و زمان صبح، ظهر و شب در آنها مشخص شده است. در نتيجه احتمال مصرف اشتباه دارو كاهش پيدا خواهد كرد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۲۶ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۱۱:۱۶:۱۲ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

چگونه با سالمندان افسرده رفتار كنيم؟

نگهداري سالمند در منزل به‌دليل ناتواني بدني و ضعف حافظه پيچيدگي‌هاي خاصي دارد. يكي از مشكلات شايعي كه بسياري از سالمنداني كه خانه‌نشين شده‌اند با آن دست‌وپنجه نرم مي‌كنند افسردگي است. حتما شنيده‌ايد كه از افسردگي با عنوان سرماخوردگي روان ياد مي‌كنند. علائم اين اختلال رواني در دوران سالمندي بيشتر بروز مي‌كند. سالمندان افسرده بايد مورد توجه قرار بگيرند تا به موقع درمان شوند. اگر والدين شما به اين عارضه دچار شده‌اند بهتر است درمان آنها را پيگيري كنيد تا از بروز مشكلات بيشتر براي آنها و اطرافيان جلوگيري كنيد.
البته بايد به اين نكته توجه داشت تشخيص افسردگي در سالمندان كار آساني نيست و حتما بايد متخصص روان‌شناس باليني آن را تشخيص دهد. افسردگي باليني بسيار در سالمندان ديده مي‌شود اما نبايد تصور شود كه اين عارضه طبيعي است و نياز به درمان ندارد.
در كل افسردگي چند نشانه دارد. احساس غم و اندوه، لذت نبردن از تفريح، احساس بي‌ارزش بودن، احساس سربار بودن، بي‌توجه بودن به بهداشت شخصي، عدم استفاده از داروها، ضعف حافظه، دردهاي بي‌دليل و ناگهاني، اختلال در خواب و بي‌خوابي، مدام به فكر مرگ بودن و… از علامت‌هاي افسردگي هستند. افسردگي آسيب‌هاي زيادي براي سالمندان دارد. گوشه‌گيري، تحريك‌پذيري و رنجش بيش از اندازه نمونه‌هايي از آسيب‌هاي افسردگي در سالمندان است.

سالمندان افسرده

دلايل افسردگي سالمندان

سالمندان به دليل مواجهه با تغييرات در زندگي نظير بازنشستگي، مرگ همسر يا اعضاي خانواده و دوستان هم‌سن و عوض كردن مكان زندگي در معرض افسردگي هستند. نداشتن حمايت اجتماعي، مصرف بعضي از داروها، سوء مصرف مواد مخدر، استرس، سابقه خانوادگي افسردگي شديد، تنها زندگي كردن، ترس از مرگ و… هم مي‌توانند ابتلاي سالمندان به افسردگي را افزايش دهند. علاوه بر استرس بروز تغييرات شيميايي در سلول‌هال مغزي نيز احتمال افسردگي در سالمندان را افزايش مي‌دهد.
وجود افسردگي در كنار بيماري‌ها و ناتواني جسمي سالمند مشكلات را بيشتر مي‌كند. سالمندي كه به افسردگي مبتلاست تواني براي درمان ساير بيماري‌هايش ندارد. افسردگي در سالمندان زمان بيشتري طول مي‌كشد و خطر ابتلا به بيماري‌هاي قلبي و مرگ را در آنها افزايش مي‌دهد.

چگونه با سالمندان افسرده رفتار كنيم؟

اگر شما با سالمندي زندگي مي‌كنيد يا از او مراقبت مي‌كنيد بهتر است به حرف‌هاي او با صبر و حوصله گوش بدهيد. حمايت عاطفي خود را به او ابراز كنيد. با او درباره موضوعاتي صحبت كنيد كه اميد را در دلش زنده كند. اگر فرد سالمند با شما از احساساتش حرف زد او را سرزنش نكنيد.
تنهايي و انزوا يكي از مهم‌ترين دلايل افسردگي در سالمندان است. بايد ترتيبي بدهيد كه سالمند اقوام، آشنايان و دوستان خود را ديدار كند. اگر روند تنهايي ادامه داشته باشد قطعا افسردگي روز به روز تشديد شده و مشكلات بيشتري هم براي سالمند و هم اطرافيانش ايجاد مي‌شود.
مهم است براي سالمند شرايطي را به وجود بياوريد كه از زندگي لذت ببرد. پياده‌روي و قدم زدن در فضاي سبز، ترتيب دادن يك گردش خارج شهر، تماشاي فيلم و هر كاري كه سالمند به آن علاقه دارد مي‌تواند از ميزان افسردگي بكاهد. حتي اگر سالمند شما توان حركتي ندارد با كمك ويلچر او را به فضاي آزاد ببريد تا روحيه‌اش بهتر شود.
يك برنامه منظم روزانه براي سالمندتان در نظر بگيريد. در اين برنامه حتما بخشي را به ديدار با دوستان و بستگان اختصاص دهيد. سالمند با بازگويي خاطرات گذشته حس بهتري پيدا خواهد كرد و روابط اجتماعي او تقويت خواهد شد.
در كنار اين رفتارها يادتان باشد توجه به سالمند بيش از هر چيز در كاهش افسردگي او نقش دارد. تهيه غذاي دلخواه، توجه به لباس، گوش دادن به حرف‌ها و خاطرات آنها حس توجه را به سالمندان القا مي‌كند و باعث مي‌شود حال روحي بهتري داشته باشند.

درمان افسردگي در سالمندان

به طور معمول درمان‌هاي مختلفي براي افسردگي سالمندان در نظر گرفته مي‌شود. دارودرماني، روان‌درماني و در موارد خاص درمان با شوك شيوه‌هاي درماني رايج در اين حوزه هستند. سالمنداني كه علاقه‌اي به مصرف دارو ندارند يا تداخل داروهاي مصرفي با داروهاي ضدافسردگي برايشان مشكل‌ساز مي‌شود بيشتر از خدمات روان‌درماني استفاده مي‌كنند. اما درمان مطلوب از نظر بسياري از پزشكان روان‌درماني به همراه استفاده از داروهاي ضدافسردگي اس


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۱۴ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۰۹:۳۸:۵۹ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |

نگهداري از سالمند مبتلا به آلزايمر

نگهداري از سالمند مبتلا به آلزايمر چالش‌ها و مشكلات خاص خود را دارد. اين سالمندان از نظر ذهني و در موارد حاد از نظر وضعيت جسمي، شرايط كاملا متفاوتي با ساير سالمندان دارند. بنابراين نيازمند مراقبت‌هاي ويژه و رفتار خاص خود هستند. اگر شما نيز در خانه خود يك سالمند مبتلا به آلزايمر داريد؛ و قصد داريد شخصا از او پرستاري و مراقبت كنيد؛ بهتر است براي انجام درست اين كار برنامه دقيق‌تري داشته باشيد. براي نگهداري از سالمند در منزل بايد با ويژگي‌هاي اصلي بيماري آلزايمر آشنا شويد؛ و سپس بنا بر اين ويژگي‌ها، بتوانيد روش و رفتار مناسبي براي انجام امور اين فرد در نظر بگيريد. براي اطلاعات بيشتر با ادامه اين نوشته وب‌سايت سپيد گستر همراه ما باشيد.

نگهداري از سالمند مبتلا به آلزايمر

مهم‌ترين ويژگي‌هاي بيماري آلزايمر

آلزايمر يك بيماري پيش‌رونده است. اين مسئله به اين معناست كه اين بيماري در ابتدا بسيار ضعيف و جزئي بوده، اما به مرور توسعه يافته و جدي و جدي‌تر مي‌شود. معمولا افراد در سنين پيري دچار بيماري آلزايمر مي‌شوند. نشانه‌هاي اوليه اين بيماري، فراموشي‌هاي كوچك است؛ اما هرچه از زمان آن مي‌گذرد تعدد، توالي و شدت اين فراموشي‌هاي ذهني بيشتر مي‌شود.
به عنوان مثال در ابتدا بيمار ممكن است يك شماره تلفن هميشگي را فراموش كند؛ اما در نسخه‌هاي شديدتر ممكن است حتي نام خود را فراموش كرده و يا قادر به تشخيص زمان و مكان نباشد. شدت اين بيماري گاهي چنان زياد مي‌شود كه متاسفانه بيمار حتي مسائل شخصي مثل اجابت مزاج را نيز فراموش مي‌كند.
نكته ديگر درباره بيماري آلزايمر اين است كه درمان كاملي ندارد. البته داروها و درمان‌هاي موجود مي‌توانند سرعت رشد بيماري را كاهش داده و آن را تا حدودي كنترل كنند. همين موضوع هم دست‌آورد كمي نيست. بنابراين در صورت ايجاد نشانه‌هاي اوليه بيماري، بهتر است هرچه زودتر سالمند مبتلا به آلزايمر را وارد فرآيند درمان كنيد؛ اين كار هم موجب بالا رفتن كيفيت زندگي فرد بيمار و هم همراهان او خواهد شد.

مراقبت از سالمند مبتلا به آلزايمر

اين كار سختي‌هاي خاص خود را دارد. پس شايد اولين توصيه به پرستار چنين فردي، داشتن صبوري است. اگر شما به اندازه كافي صبور نباشيد؛ احتمالا خيلي زود از شرايط موجود خسته خواهيد شد. بنابراين صبوري در رفتار و اعمال را هميشه در نظر داشته باشيد. اين افراد معمولا كارهايي غيرمعمول مي‌كنند؛ كه تا جاي ممكن بايد در اين شرايط از آنها مراقبت كرد.
همچنين گاهي دچار بداخلاقي و بدرفتاري مي‌شوند. در اين شرايط بايد در درجه اول بدانيد كه اين مسئله عمدي نيست و بنابراين با آنها ترش رويي نكنيد. در ثاني توجه كنيد كه در برابر اين رفتارها و خواسته‌هاي غيرمنطقي، بهترين روش بي‌اعتنايي است. البته منظور بي‌احترامي به اين افراد نيست. اما تجربه ثابت كرده است كه اين روش موجب مي‌شود به مرور اين خواسته‌ها و رفتارها كاهش يابد. در مقابل بهتر است با صحبت مداوم، يادآوري خاطرات و تشويق كردن سالمند مبتلا، شرايط او را بهبود دهيد.
نكته ديگر نظم در انجام امور روزانه است. وجود نظم در امور روزانه به بهبود رفتار سالمند مبتلا به آلزايمر كمك مي‌كند. به عنوان مثال بايد ساعات دقيقي را براي خواب، بيماري، صرف نهار، حمام كردن و… در نظر بگيريد. اين ساعات دقيق كمك مي‌كند بيمار شما راحت‌تر بتواند موارد ضروري را به ياد آورده و در نهايت رفتار بهتري داشته باشيد.
اما آخرين نكته توجه به خودتان و هماهنگي كامل افراد خانواده است. در واقع اگر بجز شما و فرد سالمند، افراد ديگري نيز در خانه با شما زندگي مي‌كنند؛ بهتر است آنها نيز در مسير نگهداري از سالمند با شما در هماهنگي كامل باشند. حقيقت آن است كه نگهداري از چنين سالمندي نيازمند ياري و همكاري همه افراد خانواده است. در نهايت گاهي خود را از اين فضا دور كرده و استراحت كنيد؛ تا بتوانيد پس از بازيابي انرژي از دست رفته، با انرژي و شرايط بهتري كار را ادامه دهيد.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط عابد | ۹ شهريور ۱۳۹۸ ساعت ۰۴:۲۰:۲۱ | آرشيو نظرات (0) :موضوع |